Tworzymy aplikację pod Androida

Rynek mobilny stale ewoluuje w stronę urządzeń multimedialnych, będących tak naprawdę niewielkim komputerem. W ostatnich miesiącach furorę zrobił Apple ze swoim iPhonem, a teraz do rywalizacji przystępuje kolejny konkurent - Google z systemem operacyjnym Android, który wkrótce będzie obecny na telefonie HTC Dream.

Choć dla giganta z Mountain View jest to stosunkowo nowy obszar działalności, to wielu ekspertów wróży całemu przedsięwzięciu sukces. Google już od ponad roku przygotowuje swój system operacyjny, udostępniając publicznie SDK (Software Development Kit) i zachęcając programistów (m.in. przez konkurs z dużymi nagrodami finansowymi - patrz ramka) do budowy aplikacji dedykowanych Androidowi . W chwili premiery nowego urządzenia HTC, Android będzie miał więc szereg gotowych aplikacji, a Google doświadczenie i uwagi zebrane przez developerów podczas ich prac nad wersją testową systemu. Nie bez znaczenia jest również wsparcie Open Handset Alliance - konsorcjum, w skład którego wchodzi ponad 30 przedsiębiorstw, m.in. T-Mobile, HTC, LG, Motorola czy Samsung.

Jednym z głównych czynników decydujących o sukcesie systemu operacyjnego jest lista aplikacji, jakie można pod nim uruchomić. Firmy zaangażowane w rozwój Androida wydają zdawać sobie z tego sprawę i przygotowały dla developerów szereg narzędzi i porad, umożliwiających pisanie programów. Co ważne - w przeciwieństwie do Apple - całość jest dostępna publicznie dla każdego, bez konieczności wykupywania dostępu.

Google pomoże również w dystrybucji i sprzedaży naszych aplikacji, poprzez specjalnie do tego celu zaprojektowany "Google Market". Podobne rozwiązanie wprowadziło Apple dla swojego urządzenia - "Iphone app store" okazał się strzałem w dziesiątkę, zarówno dla użytkowników, którzy w jednym miejscu mogą tanio rozszerzyć możliwości swojego telefonu, jak i dla developerów, zarabiających na sprzedaży aplikacji często niemałe pieniądze.

Projektowanie dla urządzeń mobilnych

Tworząc aplikację dla Androida należy pamiętać o przeznaczeniu tego systemu operacyjnego, jakim jest urządzenie mobilne. Kod piszemy co prawda w Javie przy wykorzystaniu języka znaczników XML, jednakże stale na uwadze powinniśmy mieć specyficzne ograniczenia, jak i nowe możliwości, które charakteryzują przenośne urządzenia.

Do tej pierwszej grupy zalicza się przede wszystkim niewielki ekran, wykluczający obecność długich tekstów czy skomplikowanych elementów nawigacji. W przypadku Androida za standardową rozdzielczość przyjmuje się 320 x 480 pikseli, przy czym użytkownik może w bardzo łatwy sposób (obracając telefon) zmienić orientację i wówczas dostępna wysokość ekranu to 320 pikseli. Koniecznie trzeba pamiętać o tych zmiennych warunkach i testować aplikacje w orientacjach poziomej (ang. horizontal, landscape) oraz pionowej (ang. vertical, portrait).

Nazwy angielskie w nawiasach podawane są celowo, gdyż występują one w środowisku programistycznym, w którym możemy wybrać orientację, w jakiej uruchomiony ma zostać emulator. Ponadto zalecamy tworzenie całych aplikacji właśnie w języku angielskim - "Google Market" rozwiązuje problemy z dystrybucją programów, dlaczego więc nie spróbować naszymi rozwiązaniami zdobyć rynku globalnego? Zwłaszcza, że wciąż nie wiadomo kiedy Android pojawi się w Polsce.

Poza kwestiami lokalizacyjnymi oraz wielkością ekranu, warto mieć na uwadze inny sposób interakcji z użytkownikiem, niż ma to miejsce w standardowych programach - w urządzeniach mobilnych z Androidem dostępny jest ekran dotykowy, brakuje natomiast pełnowymiarowej klawiatury, przez co wprowadzanie tekstu nigdy nie będzie tak wygodne, jak w przypadku zwykłego komputera. Zapomnijmy więc o projektowaniu skomplikowanych formularzy i zmuszania użytkownika do podawania zbyt dużej ilości danych - ograniczmy to do niezbędnego minimum.

O sukcesie aplikacji mobilnej - poza solidnym wykonaniem, co jest oczywiste - decyduje przede wszystkim dobry pomysł na wykorzystanie możliwości, jakie niosą ze sobą przenośne urządzenia. Mowa tutaj o dostępie do odbiornika GPS, listy kontaktów, telefonu (rozmów głosowych), wiadomości SMS/MMS, aparatu fotograficznego/kamery czy czujników - akcelerometru czy np. termometru (Android daje taką możliwość).

Przykładowa aplikacja może np. za pomocą GPS sprawdzić najbliższych znajomych w okolicy (mając ich adresy na liście kontaktów), a następnie wysłać do nich MMS-a z właśnie wykonanym zdjęciem i informacją o miejscu spotkania. Możliwości tak naprawdę są nieograniczone - użytkownicy mają prawie zawsze przy sobie urządzenie, które przecież dodatkowo posiada dostęp do internetu (Wi-Fi, a także GPRS, EDGE czy UMTS).