Grupa MagazynyInternetowe
Online: 415
Projektując aplikację internetową szczególną uwagę należy poświęcić adresom URL. Proponowane rozwiązanie, w którym adresy URL są umieszczone w bazie danych w tabeli url oraz w kolumnach url, centralizuje zarządzanie przestrzenią URL-i. Metoda taka uniezależnia adresy od silnika i pozwala na ich edycję w panelu administracyjnym.
Włodzimierz Gajda
Jak powinny wyglądać adresy URL aplikacji internetowej? Czy mają odzwierciedlać strukturę bazy danych? A może strukturę informacji serwisu WWW? Kto za nie odpowiada: projektant szablonu HTML, programista czy osoba odpowiedzialna za bazę danych? Jak uchronić się przed dezaktualizacją adresów w przypadku przebudowy witryny?
Istota problemu przestrzeni adresowej w aplikacji internetowej wynika stąd, że adresy URL są widoczne z zewnątrz. Posługują się nimi internauci dodając linki zwrotne oraz wyszukiwarka. Możemy wymienić silnik aplikacji, strukturę bazy danych czy nawet stosowaną platformę sprzętowo-programową (z systemem operacyjnym i językiem programowania włącznie). Zmiany te nie są widoczne na zewnątrz aplikacji. Wszystkie linki prowadzące do serwisu pozostaną poprawne, pozycja w wyszukiwarce nie zmieni się. Jeśli jednak wymienimy adresy URL, to wieloletni wysiłek włożony w pozycjonowanie witryny może przepaść.
Adresy URL należy uwzględnić w aplikacji już we wczesnych fazach projektu, tak by stały się one integralną częścią, a nie doklejonym dodatkiem. Należy zwrócić uwagę na to, by adresy URL:
Od strony implementacyjnej ważne jest, by umożliwić edycję adresów URL w panelu administracyjnym witryny oraz ułatwić współpracę na linii projektant szablonu - programista silnika.
Adresy:
http://example.net/index.php?id=192&dz=php
http://example.net/php/art/192/
zawierają liczby będące najprawdopodobniej jakimiś identyfikatorami w bazie danych (np. 110, 192, 809). Takie rozwiązanie powoduje, że już wymiana rekordu (np. usunięcie i ponowne dodanie identycznego rekordu) dezaktualizuje adres URL.
Jeśli podstrony identyfikujemy specjalnie preparowanymi
napisami, a nie liczbami całkowitymi, np.:
http://example.net/index.php?art=semantyka-html
http://example.net/php/art/semantyka-html.php
otrzymujemy rozwiązanie wygodniejsze. Jednak z racji
na wystąpienie rozszerzenia .php. wymiana stosowanego
języka (np. z PHP na Python) spowoduje
zmianę adresów URL lub wymusi sztuczne
stosowanie rozszerzeń .php w aplikacji napisanej
w innym języku.
Rozwiązaniem najbardziej uniwersalnym są adresy stosujące rozszerzenie .html:
http://example.net/php/art/semantyka-html.html
oraz adresy pozbawione rozszerzenia:
http://example.net/php/art/semantyka-html
W obu przypadkach zestaw adresów dotyczących wybranego artykułu może zostać rozbudowany o kolejne podstrony:
http://example.net/php/art/semantyka-html/images.html
http://example.net/php/art/semantyka-html/page-1.html
http://example.net/php/art/semantyka-html/edytuj.html
Wiedząc, jaka ma być struktura adresu, zastanówmy się, kto ma podjąć decyzję o adresie konkretnej podstrony. Dodajemy do witryny artykuł zatytułowany Programowanie obiektowe w PHP. Kto powinien nadać adres URL nowej podstrony? Jak ten adres powinien wyglądać?
Osobą odpowiedzialną za adres podstrony powinien być redaktor wprowadzający nowy artykuł do bazy danych lub administrator całego serwisu. Ustalenie adresu URL nowego artykułu musi odbywać się z poziomu panelu administracyjnego, bez ingerencji w kod aplikacji (np. pliki .php czy .htaccess).
Zatem w odpowiednim formularzu obok treści artykułu redaktor wprowadzi adres:
http://example.net/obiekty
Może jednak powinien użyć jednego z poniższych adresów:
http://example.net/artykuly/obiekty
http://example.net/art/php/obiekty
http://example.net/php/art/obiekty
A może w miejsce napisu obiekty należy użyć skróconego tytułu:
http://example.net/programowanie-obiektowe-w-php
http://example.net/artykuly/programowanie-obiektowe-w-php
http://example.net/art/php/programowanie-obiektowe-w-php
http://example.net/php/art/programowanie-obiektowe-w-php
Ta decyzja nie powinna wiązać się z modelem bazy danych ani silnikiem aplikacji. Powinna to być niezależna decyzja redaktora lub administratora, wolna od ograniczeń wynikających z kodu aplikacji.
Adres podstrony serwisu powinien być dowolnym napisem, np.:
http://example.net/c/obiekty
http://example.net/arts/super/mocne/programowanie-obiektowe-w-php
http://example.net/a/b/c/nowy-art
Jeśli adresy działów (tj. /c/, /arts/super/mocne/, /a/b/c/) oraz nazwa artykułu (np. obiekty, programowanie-
obiektowe-w-php i nowy-art) są dowolnymi
napisami, to artykuły będziemy mogli przenosić
pomiędzy działami, bez dezaktualizacji adresów
URL.
Powiązane publikacje
Brak komentarzy
Artykuły tego autora:
Wędrując po internecie, niejednokrotnie natrafimy na błędne adresy URL. Czasami przyczyną błędu jest przeniesienie strony WWW do innego folderu, kiedy indziej literówka w adresie URL. Jeśli adres URL wskazuje nieistniejący plik, wówczas internauta ujrzy komunikat o błędzie. Ten artykuł opisuje, w jaki sposób przygotować własne strony błędów 404, wykorzystując serwer Apache oraz skrypty PHP.
Polecamy:
Na skróty:
Magazyny Internetowe| Co za ile| Programy| Praca| Magazyn Internet| Internet Maker| Web Toster| ForumNasze serwisy: